Storythai

หวัดดี

เซ็ง เบื่อ

ได้อีก

อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ

เกมสังคม

5.....

4.....

3.....

2.....

1.....

รายการเกมโชว์ เกมหนึ่ง ที่มีชื่อรายการว่า เกมสังคม

ถ้าคุณเล่นเกมจนครบ 3 เกม โดยที่แต่ละเกมคุณจะต้องเลือกทำในสิ่งที่ตรงกับผลโหวต

คุณก็จะได้เงินทันที 50 ล้านบาท

ในวันนี้ ซิลว์เป็นผู้รับเลือกให้เล่นเกม

เกมที่ 1

ห้องที่ซิลว์เปิดเข้าไป มีหญิงชราอยู่คนหนึ่ง

ซิลว์ต้องเดินผ่านหญิงชราคนนั้นไปยังประตูซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของห้อง

ในระหว่างที่เขากำลังจะเดินผ่านไปนั้นเอง

หญิงชราที่นั่งอยู่คนนั้นก็น้ำตาไหล...และอ้อนวอยขอเงินซิลว์

ถ้าเป็นคุณ คุณจะให้เงินแก่หญิงชรามั้ย

ให้   ไม่ให้

ซิลว์เลือกที่จะไม่ให้ และเขาก็เลือกได้ถูกต้อง

ผลโหวต ไม่ให้มากกว่า

เขาเปิดประตูเข้าไปสู่อีกห้องหนึ่ง

เกมที่ 2

ซิลว์เปิดประตูเข้ามาสู่อีกห้องหนึ่งแล้ว

ในห้องนี้มีโต๊ะและเก้าอี้ตัวหนึ่ง ตั้งอยู่กลางห้อง

มีคนนั่งอยู่ก่อนแล้วคนหนึ่ง

ซิลว์มองไปก็พบว่า คนที่นั่งอนู่นั่นคือ เจ้านายของเขา นั่นเอง...

ซิลว์นั่งลงบนเก้าอี้ที่ว่างอยู่ ตรงข้ามกับเจ้านายของเขา

เจ้านายถามเขาว่า

" คุณซิลว์ คุณเป็นเพื่อนของคุณเฟรนใช่มั้ย"

"ใช่ครับ"

"ผมต้องการที่จะเลื่อนตำแหน่งให้คุณคนใดคนหนึ่ง

คุณพอจะบอกข้อเสียของคุณเฟรนได้ไหม"

ถ้าเป็นคุณ คุณขายเพื่อนคุณมั้ย

ขายเพื่อน ไม่ขายเพื่อน

ซิลว์เลือกที่จะขายเพื่อนโดยการบอกข้อเสียของเฟรนทั้งหมด

ด้วยที่เขาจะได้เลื่อนตำแหน่ง และไม่สนใจว่าเฟรนจะโกรธหรือไม่

และเขาก็เลือกถูก ผลโหวตบอกว่าให้ขายเพื่อน

เกมที่ 3

เมื่อเปิดประตูเข้าไป เขาพบแม่ของเขา

"แม่ มาทำอะไรน่ะ"

แม่ยิ้มให้เขาโดยไม่พูดอะไร

จู่ๆเสียงๆหนึ่งก็ดังขึ้น

"คุณซิลว์ครับ ถ้าคุณหยิบปืนบนโต๊ะขึ้นมา แล้วยิงไปที่แม่ของคุณ

คุณจะยิงตรงไหนก็ได้ ถ้าคุณทำได้ เงิน 50 ล้านบาทก็จะเป็นของคุณทันที"

เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

เมื่อมองไปที่แม่ แม่ยังยิ้มให้เขา สายตาของแม่ มองเขาด้วยความรัก

เขามองหน้าแม่ ในใจพลางคิดว่าจะยิงหรือไม่

แต่คนที่เขาจะยิงคือแม่นะ

และแล้ว

ปัง

ที่ขาของแม่มีเลือดไหลเป็นทาง

แต่แม่ก็ยังยิ้มให้เขาอยู่ ยิ้มทั้งน้ำตา

ทีมงานของรายการนำตัวแม่ส่งโรงพยาบาล

ซิลว์ตัดสินใจยิงแม่เพื่อเงิน 50 ล้านบาท

"แม่อดทนหน่อยนะ เจ็บนิดเดียว เดี๋ยวผมจะเอาเงินนี่รักษาแม่เอง"

ในที่สุดซิลว์ก็ได้เงิน 50 ล้านบาท

 

ก็นะ ดัดแปลงมาจากหนังสือเล่มหนึ่งที่เคยอ่านน่ะ

อยากจะเอาเรื่องนี้มาให้ทุกคนได้อ่านกัน

มันเป็นอะไรที่ สุดยอด

เชื่อว่า เรื่องแบบนี้คงมีอยู่ในปัจจุบัน

คนเห็นแก่ตัว เห็นแก่เงินมากขึ้น

คนเลวๆถึงได้เพิ่มขึ้นทุกวัน คนที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อเงิน

ถึงแม้สิ่งที่ทำมันจะผิด ผิดกฎหมาย ผิดศีลธรรม ผิดจรรยาบรรณ

ก็ตามที

 

หวัดดี

เซ็ง เบื่อ

ได้อีก

อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ

เกมสังคม

5.....

4.....

3.....

2.....

1.....

รายการเกมโชว์ เกมหนึ่ง ที่มีชื่อรายการว่า เกมสังคม

ถ้าคุณเล่นเกมจนครบ 3 เกม โดยที่แต่ละเกมคุณจะต้องเลือกทำในสิ่งที่ตรงกับผลโหวต

คุณก็จะได้เงินทันที 50 ล้านบาท

ในวันนี้ ซิลว์เป็นผู้รับเลือกให้เล่นเกม

เกมที่ 1

ห้องที่ซิลว์เปิดเข้าไป มีหญิงชราอยู่คนหนึ่ง

ซิลว์ต้องเดินผ่านหญิงชราคนนั้นไปยังประตูซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของห้อง

ในระหว่างที่เขากำลังจะเดินผ่านไปนั้นเอง

หญิงชราที่นั่งอยู่คนนั้นก็น้ำตาไหล...และอ้อนวอยขอเงินซิลว์

ถ้าเป็นคุณ คุณจะให้เงินแก่หญิงชรามั้ย

ให้   ไม่ให้

ซิลว์เลือกที่จะไม่ให้ และเขาก็เลือกได้ถูกต้อง

ผลโหวต ไม่ให้มากกว่า

เขาเปิดประตูเข้าไปสู่อีกห้องหนึ่ง

เกมที่ 2

ซิลว์เปิดประตูเข้ามาสู่อีกห้องหนึ่งแล้ว

ในห้องนี้มีโต๊ะและเก้าอี้ตัวหนึ่ง ตั้งอยู่กลางห้อง

มีคนนั่งอยู่ก่อนแล้วคนหนึ่ง

ซิลว์มองไปก็พบว่า คนที่นั่งอนู่นั่นคือ เจ้านายของเขา นั่นเอง...

ซิลว์นั่งลงบนเก้าอี้ที่ว่างอยู่ ตรงข้ามกับเจ้านายของเขา

เจ้านายถามเขาว่า

" คุณซิลว์ คุณเป็นเพื่อนของคุณเฟรนใช่มั้ย"

"ใช่ครับ"

"ผมต้องการที่จะเลื่อนตำแหน่งให้คุณคนใดคนหนึ่ง

คุณพอจะบอกข้อเสียของคุณเฟรนได้ไหม"

ถ้าเป็นคุณ คุณขายเพื่อนคุณมั้ย

ขายเพื่อน ไม่ขายเพื่อน

ซิลว์เลือกที่จะขายเพื่อนโดยการบอกข้อเสียของเฟรนทั้งหมด

ด้วยที่เขาจะได้เลื่อนตำแหน่ง และไม่สนใจว่าเฟรนจะโกรธหรือไม่

และเขาก็เลือกถูก ผลโหวตบอกว่าให้ขายเพื่อน

เกมที่ 3

เมื่อเปิดประตูเข้าไป เขาพบแม่ของเขา

"แม่ มาทำอะไรน่ะ"

แม่ยิ้มให้เขาโดยไม่พูดอะไร

จู่ๆเสียงๆหนึ่งก็ดังขึ้น

"คุณซิลว์ครับ ถ้าคุณหยิบปืนบนโต๊ะขึ้นมา แล้วยิงไปที่แม่ของคุณ

คุณจะยิงตรงไหนก็ได้ ถ้าคุณทำได้ เงิน 50 ล้านบาทก็จะเป็นของคุณทันที"

เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

เมื่อมองไปที่แม่ แม่ยังยิ้มให้เขา สายตาของแม่ มองเขาด้วยความรัก

เขามองหน้าแม่ ในใจพลางคิดว่าจะยิงหรือไม่

แต่คนที่เขาจะยิงคือแม่นะ

และแล้ว

ปัง

ที่ขาของแม่มีเลือดไหลเป็นทาง

แต่แม่ก็ยังยิ้มให้เขาอยู่ ยิ้มทั้งน้ำตา

ทีมงานของรายการนำตัวแม่ส่งโรงพยาบาล

ซิลว์ตัดสินใจยิงแม่เพื่อเงิน 50 ล้านบาท

"แม่อดทนหน่อยนะ เจ็บนิดเดียว เดี๋ยวผมจะเอาเงินนี่รักษาแม่เอง"

ในที่สุดซิลว์ก็ได้เงิน 50 ล้านบาท

 

ก็นะ ดัดแปลงมาจากหนังสือเล่มหนึ่งที่เคยอ่านน่ะ

อยากจะเอาเรื่องนี้มาให้ทุกคนได้อ่านกัน

มันเป็นอะไรที่ สุดยอด

เชื่อว่า เรื่องแบบนี้คงมีอยู่ในปัจจุบัน

คนเห็นแก่ตัว เห็นแก่เงินมากขึ้น

คนเลวๆถึงได้เพิ่มขึ้นทุกวัน คนที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อเงิน

ถึงแม้สิ่งที่ทำมันจะผิด ผิดกฎหมาย ผิดศีลธรรม ผิดจรรยาบรรณ

ก็ตามที

 

สวัสดีจ้า

ก็ไม่รู้จะอัพเหี้ย'ไรดีอ่า

เบื่อ เซ็ง

ไปโรงเรียนก็เบื่อ อยู่บ้านก็เบื่อ

สบาย สบาย สบาย

ชอบคำนี้จังเยยยย อิอิ...

แต่มันก็อ่ะนะ คำนี้คงไม่มีใครปฏิเสธว่าไม่ชอบ

แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นเหมือนกับคำนี้

กุก็คนนึงล่ะนะ ที่เหี้ย'ไรนักหนาไม่รุ อยากจะสบายชิบหาย

ทุกเรื่องเลย เพราะกุมันขี้เกียจสันหลังยาว

อะไร อะไร ก็อยากสบาย แต่บางทีกุก็ขยัน แล้วแต่'รม

เดี๋ยวนี้กุก็เป็นห่ะ'ไรไม่รู้ หงุดหงิด เป็นว่าเล่น

ผู้ชายหลายคน(มุกเสี่ยวนิดนึง MEN )จะมาไงวะ

ตอนนี้รู้สึกกุจะวีนใส่ทุกคนที่แม่งเสือกมาคุยกับกุที่กำลังรม'เสีย

กุก็เลยระบายความหงุดหงิดด้วยการทำหน้าบูดเป็นตูดเลยไอสัส

แต่แม่งก็ไม่ได้ช่วยให้กุหายหงุดหงิดเลย เวร

แล้วการบ้านก็เยอะโคด สัส เพิ่งเปิดเทอมแท้ๆ

เกลียดจารหว่ะ สั่งที เหี้ย แม่ง เก็บกดไงวะ

ไอ้ห่ะแนะแนวก็เหมือนกันแม่งให้ทำควย'ไรไม่รุ

ไม่ได้รุเรื่องเลย ตั้งใจฟังก็ไม่เข้าใจ

แล้วกุก็เสร่อเสือกถูกเลือกเป็นหัวหน้าสาระคณิต

แล้วกุก็เก่งซะเหลือเกิน เวรเอ๊ย

ให้หากิจกรรมให้เพื่อนทำ แล้วกุจะทำไรดีวะเนี่ย

เฮ้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เซงโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

จน เครียด จะกินเหี้ย'ไรดีวะ เพราะกุกินเหล้าไม่เป็น

สัส มันฮามั้ย 555+

กุอยากมีคนคอยรับฟังกุระบายสักคน คนเดียวก็พอ

ฟังแบบไม่ต้องปริปากพูดอะไร

กุอยากมีความกล้า และความอดทนมากกว่านี้

อยากขยัน ถ้ากุมี กุคงไม่ต้องแบบทุกวันนี้

คงงงอ่ะนะ คำหยาบเยอะ

'โทดละกัน วันนี้แม่งเป็นควยไรไม่รุอยากจะด่าๆๆๆๆๆๆ

ขอเปนเดกเหี้ยสักวัน วันนี้กุโคดเครียดเลยว่ะ

เซง

ขี้เกียจพิมว่ะ

ไม่รุจะพิม'ไรดี

แม่งพิมไปก็ไม่ค่อยมีคนอ่าน คนเม้น

แต่กุก็เสร่ออัพอยู่ได้ ฮิห้าก็ไม่เสือกเล่น

เพราะไม่รุจะเล่นไปทำเหี้ย'ไร ไม่ได้หนุกเอาซะเลย สัส

(บางที)

กุเกลียดโลกนี้

(เพราะแม่งโสมมชิบหาย มีแต่พวกเหี้ยๆ คนดีหายากจังวะ)

(บางที)

กุเกลียดเพื่อนที่แม่งไม่จิงใจ

(เพราะแม่งก็แอบนินทากุ ด่ากุ ลับหลัง)

(บางที)

กุกเกลียดครอบครัว

(เพราะบางครั้งก็ทำให้กุเคยไม่อยากอยู่บนโลกนี้)

(บางที)

กุเกลียดตัวเอง

(เพราะกุไม่เข้าใจตัวเอง ไม่รุจักตัวเอง)

แต่ก็ช่างแม่งเหอะ

ยังไง ยังไง ชีวิตก็ดำเนินต่อไป

ตราบที่กุยังมีลมหายใจ

หวัดดี

เซ็ง เบื่อ

ได้อีก

อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ

เกมสังคม

5.....

4.....

3.....

2.....

1.....

รายการเกมโชว์ เกมหนึ่ง ที่มีชื่อรายการว่า เกมสังคม

ถ้าคุณเล่นเกมจนครบ 3 เกม โดยที่แต่ละเกมคุณจะต้องเลือกทำในสิ่งที่ตรงกับผลโหวต

คุณก็จะได้เงินทันที 50 ล้านบาท

ในวันนี้ ซิลว์เป็นผู้รับเลือกให้เล่นเกม

เกมที่ 1

ห้องที่ซิลว์เปิดเข้าไป มีหญิงชราอยู่คนหนึ่ง

ซิลว์ต้องเดินผ่านหญิงชราคนนั้นไปยังประตูซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของห้อง

ในระหว่างที่เขากำลังจะเดินผ่านไปนั้นเอง

หญิงชราที่นั่งอยู่คนนั้นก็น้ำตาไหล...และอ้อนวอยขอเงินซิลว์

ถ้าเป็นคุณ คุณจะให้เงินแก่หญิงชรามั้ย

ให้   ไม่ให้

ซิลว์เลือกที่จะไม่ให้ และเขาก็เลือกได้ถูกต้อง

ผลโหวต ไม่ให้มากกว่า

เขาเปิดประตูเข้าไปสู่อีกห้องหนึ่ง

เกมที่ 2

ซิลว์เปิดประตูเข้ามาสู่อีกห้องหนึ่งแล้ว

ในห้องนี้มีโต๊ะและเก้าอี้ตัวหนึ่ง ตั้งอยู่กลางห้อง

มีคนนั่งอยู่ก่อนแล้วคนหนึ่ง

ซิลว์มองไปก็พบว่า คนที่นั่งอนู่นั่นคือ เจ้านายของเขา นั่นเอง...

ซิลว์นั่งลงบนเก้าอี้ที่ว่างอยู่ ตรงข้ามกับเจ้านายของเขา

เจ้านายถามเขาว่า

" คุณซิลว์ คุณเป็นเพื่อนของคุณเฟรนใช่มั้ย"

"ใช่ครับ"

"ผมต้องการที่จะเลื่อนตำแหน่งให้คุณคนใดคนหนึ่ง

คุณพอจะบอกข้อเสียของคุณเฟรนได้ไหม"

ถ้าเป็นคุณ คุณขายเพื่อนคุณมั้ย

ขายเพื่อน ไม่ขายเพื่อน

ซิลว์เลือกที่จะขายเพื่อนโดยการบอกข้อเสียของเฟรนทั้งหมด

ด้วยที่เขาจะได้เลื่อนตำแหน่ง และไม่สนใจว่าเฟรนจะโกรธหรือไม่

และเขาก็เลือกถูก ผลโหวตบอกว่าให้ขายเพื่อน

เกมที่ 3

เมื่อเปิดประตูเข้าไป เขาพบแม่ของเขา

"แม่ มาทำอะไรน่ะ"

แม่ยิ้มให้เขาโดยไม่พูดอะไร

จู่ๆเสียงๆหนึ่งก็ดังขึ้น

"คุณซิลว์ครับ ถ้าคุณหยิบปืนบนโต๊ะขึ้นมา แล้วยิงไปที่แม่ของคุณ

คุณจะยิงตรงไหนก็ได้ ถ้าคุณทำได้ เงิน 50 ล้านบาทก็จะเป็นของคุณทันที"

เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

เมื่อมองไปที่แม่ แม่ยังยิ้มให้เขา สายตาของแม่ มองเขาด้วยความรัก

เขามองหน้าแม่ ในใจพลางคิดว่าจะยิงหรือไม่

แต่คนที่เขาจะยิงคือแม่นะ

และแล้ว

ปัง

ที่ขาของแม่มีเลือดไหลเป็นทาง

แต่แม่ก็ยังยิ้มให้เขาอยู่ ยิ้มทั้งน้ำตา

ทีมงานของรายการนำตัวแม่ส่งโรงพยาบาล

ซิลว์ตัดสินใจยิงแม่เพื่อเงิน 50 ล้านบาท

"แม่อดทนหน่อยนะ เจ็บนิดเดียว เดี๋ยวผมจะเอาเงินนี่รักษาแม่เอง"

ในที่สุดซิลว์ก็ได้เงิน 50 ล้านบาท

 

ก็นะ ดัดแปลงมาจากหนังสือเล่มหนึ่งที่เคยอ่านน่ะ

อยากจะเอาเรื่องนี้มาให้ทุกคนได้อ่านกัน

มันเป็นอะไรที่ สุดยอด

เชื่อว่า เรื่องแบบนี้คงมีอยู่ในปัจจุบัน

คนเห็นแก่ตัว เห็นแก่เงินมากขึ้น

คนเลวๆถึงได้เพิ่มขึ้นทุกวัน คนที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อเงิน

ถึงแม้สิ่งที่ทำมันจะผิด ผิดกฎหมาย ผิดศีลธรรม ผิดจรรยาบรรณ

ก็ตามที

 

สวัสดีจ้า

ก็ไม่รู้จะอัพเหี้ย'ไรดีอ่า

เบื่อ เซ็ง

ไปโรงเรียนก็เบื่อ อยู่บ้านก็เบื่อ

สบาย สบาย สบาย

ชอบคำนี้จังเยยยย อิอิ...

แต่มันก็อ่ะนะ คำนี้คงไม่มีใครปฏิเสธว่าไม่ชอบ

แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นเหมือนกับคำนี้

กุก็คนนึงล่ะนะ ที่เหี้ย'ไรนักหนาไม่รุ อยากจะสบายชิบหาย

ทุกเรื่องเลย เพราะกุมันขี้เกียจสันหลังยาว

อะไร อะไร ก็อยากสบาย แต่บางทีกุก็ขยัน แล้วแต่'รม

เดี๋ยวนี้กุก็เป็นห่ะ'ไรไม่รู้ หงุดหงิด เป็นว่าเล่น

ผู้ชายหลายคน(มุกเสี่ยวนิดนึง MEN )จะมาไงวะ

ตอนนี้รู้สึกกุจะวีนใส่ทุกคนที่แม่งเสือกมาคุยกับกุที่กำลังรม'เสีย

กุก็เลยระบายความหงุดหงิดด้วยการทำหน้าบูดเป็นตูดเลยไอสัส

แต่แม่งก็ไม่ได้ช่วยให้กุหายหงุดหงิดเลย เวร

แล้วการบ้านก็เยอะโคด สัส เพิ่งเปิดเทอมแท้ๆ

เกลียดจารหว่ะ สั่งที เหี้ย แม่ง เก็บกดไงวะ

ไอ้ห่ะแนะแนวก็เหมือนกันแม่งให้ทำควย'ไรไม่รุ

ไม่ได้รุเรื่องเลย ตั้งใจฟังก็ไม่เข้าใจ

แล้วกุก็เสร่อเสือกถูกเลือกเป็นหัวหน้าสาระคณิต

แล้วกุก็เก่งซะเหลือเกิน เวรเอ๊ย

ให้หากิจกรรมให้เพื่อนทำ แล้วกุจะทำไรดีวะเนี่ย

เฮ้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เซงโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

จน เครียด จะกินเหี้ย'ไรดีวะ เพราะกุกินเหล้าไม่เป็น

สัส มันฮามั้ย 555+

กุอยากมีคนคอยรับฟังกุระบายสักคน คนเดียวก็พอ

ฟังแบบไม่ต้องปริปากพูดอะไร

กุอยากมีความกล้า และความอดทนมากกว่านี้

อยากขยัน ถ้ากุมี กุคงไม่ต้องแบบทุกวันนี้

คงงงอ่ะนะ คำหยาบเยอะ

'โทดละกัน วันนี้แม่งเป็นควยไรไม่รุอยากจะด่าๆๆๆๆๆๆ

ขอเปนเดกเหี้ยสักวัน วันนี้กุโคดเครียดเลยว่ะ

เซง

ขี้เกียจพิมว่ะ

ไม่รุจะพิม'ไรดี

แม่งพิมไปก็ไม่ค่อยมีคนอ่าน คนเม้น

แต่กุก็เสร่ออัพอยู่ได้ ฮิห้าก็ไม่เสือกเล่น

เพราะไม่รุจะเล่นไปทำเหี้ย'ไร ไม่ได้หนุกเอาซะเลย สัส

(บางที)

กุเกลียดโลกนี้

(เพราะแม่งโสมมชิบหาย มีแต่พวกเหี้ยๆ คนดีหายากจังวะ)

(บางที)

กุเกลียดเพื่อนที่แม่งไม่จิงใจ

(เพราะแม่งก็แอบนินทากุ ด่ากุ ลับหลัง)

(บางที)

กุกเกลียดครอบครัว

(เพราะบางครั้งก็ทำให้กุเคยไม่อยากอยู่บนโลกนี้)

(บางที)

กุเกลียดตัวเอง

(เพราะกุไม่เข้าใจตัวเอง ไม่รุจักตัวเอง)

แต่ก็ช่างแม่งเหอะ

ยังไง ยังไง ชีวิตก็ดำเนินต่อไป

ตราบที่กุยังมีลมหายใจ

อืม...สวัสดีทุกคนที่เข้ามาอ่ะนะ

พักนู้รู้สึกจะอัพถี่แฮะ แต่ก่อนดองไว้เป็นเดือนๆ

ก็ตอนนี้ว่างอ่ะนะเลยมาบ่อยๆ ไม่รู้จะทำอะไรดีอ่า...

ปิดเทอมมันก็ดีอยู่หรอก ขี้เกียจเรียนหนังสือ แต่คิดถึงเพื่อนๆ อยากเจอ

พอเปิดเทอมก็ต้องตื่นแต่เช้า นั่งรถไปเรียนกว่าจะถึงเป็นชั่วโมง

ขึ้นม.5แล้วดีใจเหมือนกัน แต่มันเร็วจัง เรียนอีก 2 ปี ก็จะจบแล้ว

ยังอยากใช้ชีวิตมัธยมอยู่เลย ถ้าเกิดได้เรียนในมหาลัยแล้ว

ไม่รู้จะมีโอกาสได้เล่นสนุกเหมือนตอนมัธยมหรือเปล่า

แต่ยังไงเวลานั้นมันก็ต้องมาถึง

ทุกวันนี้ตื่นเช้ามา ก็อาบน้ำ กินข้าว ดูทีวี เล่นคอม ไปเรื่อยเปื่อย

ไม่ได้เรียนพิเศษหรอก ขี้เกียจ แต่ก็จบม.4มาได้แบบเกรดที่สวยงามอ่ะนะ

ไม่เข้าใจ เรียน สาย ศิลป์-คำนวณ นี่มันเป็นยังไงหรอ

จะให้เรียนก็เรียนได้แต่ไม่อยากเรียนหรอกไอ้สาย วิทย์-คณิต นั่นน่ะ

จะบอกว่ากลัวเรียนไม่ได้ก็ยอมรับ ใช่ แล้วทำไมอ่ะ ก็ชอบสังคมกับไทย

เลยมาเรียน ศิลป์- คำนวณ สนุกดี มันอาจจะง่ายกว่าก็จริง

แต่จะให้ไปเรียนในสิ่งที่ไม่ชอบอ่ะ ทำไม่ได้หรอก บังเอิญว่าไม่ขยันพอ

ไม่ได้จะไปเป็นหมอ หรือ วิศวะ นี่หว่า

เวลาคนมาถามว่าได้เกรดเท่าไหร่ ก็บอกไปว่า 3.98 พอถามต่อว่าเรียนสายไหน

ตอบว่า สายศิลป์-คำนวณ ก็ทำหน้าประมาณว่า สายศิลป์ก็เรียนง่ายนี่

เกลียดนักไอ้คนที่ชอบดูถูกคน ไอ้คนที่คิดว่าเรียนสายวิทย์จะดีเด่กว่าสายศิลป์

กับไอ้คนที่มองคนที่เรียนสายศิลป์เป็นคนไม่ดี จะโง่กว่าพวกสายวิทย์

ไม่ได้ว่าคนที่เรียนสายวิทย์ทุกคนหรอกนะ ว่าเฉพาะพวกไม่ดีอ่ะ

ผู้ใหญ่ก็เหมือนกัน ทำไมอ่ะ เรียนสายศิลป์แล้วมันทำให้พ่อแม่ ภูมิใจไม่ได้หรือไง

ต้องเรียนสายวิทย์เท่านั้นเหรอ พ่อแม่ถึงจะภูมิใจ

โรงเรียนก็เหมือนกัน

(คือว่า เราเรียนโรงเรียน ชายล้วน แต่ตอนนี้ม.ปลาย เป็นสห มีแต่ม.ต้นที่ยังเป็นชายล้วน ชื่อย่อของโรงเรียนเราก็เลยเป็น ชลชาย แต่ก็มีโรงเรียนอีกโรงเรียนหนึ่ง อยู่ไม่ไกลกันมากหรอก เป็นโรงเรียนหญิงล้วน แต่ม.ปลายเป็นสห คล้ายๆโรงเรียนเรานั่นแหละ ชื่อย่อว่า ชลหญิง)

พอญาติๆถามว่าเรียนที่ไหน ก็บอกว่า ชลชาย แล้วถามกลับมาอีกว่า

ทำไมไม่ไปเรียนชลหญิงล่ะ เรียนสายศิลป์ไม่ใช่หรอ

(คือว่า ชลชายจะเก่งด้าน วิทย์-คณิต ชลหญิงเก่งด้าน ศิลป์-ภาษา)

ก็คิดในใจว่า จะถามทำไมนักหนา ก็คนมันอยากเรียนที่ชลชายอ่ะ

แบบว่ามีเพื่อนไป แล้วได้อยู่ห้องคิงก็เลยเอาที่นั่น

(ที่ไม่ค่อยมีใครอยากให้ไปก็เพราะว่า ชลชายมีนักเรียนเกเรเยอะ)

สถานที่เรียนมันอาจเปลี่ยนนิสัยคนๆหนึ่งได้ แต่ก็ใช่ว่าจะทุกคน

เรียนมาหนึ่งปี ก็ไม่เห็นมีปัญหา เกรดก็ดีทุกเทอม ไม่เคยติด 0 ไม่เคยติดรอ มส.ก็ไม่มี

เคยมีคนบอกว่าย้ายโรงเรียนดิ ทำไมไม่เรียนที่เดิม ที่เดิมก็ดี กลับไปโรงเรียนเดิมมั้ย

 เบื่อที่จะมาฟังคำพูด คำถามแบบนี้ บอกตรงๆว่า เบื่อและรำคาญ ทำไมอ่ะ

ก็ตัดสินใจมาเรียนที่นี่แล้ว ทำไมต้องกลับไปที่เดิม ต่อให้โรงเรียนอื่นจะดีเลิศแค่ไหน

ก็ไม่กลับ ยังไม่เห็นมีความจำเป็นอะไรเลยที่จะต้องย้าย

ในเมื่อตัดสินใจแล้ว ก็ต้องยอมรับ มันอาจจะเป็นการตัดสินใจที่ผิดหรือไม่ผิดก็ได้

ผลเป็นยังไง เราก็ต้องยอมรับ ก็เราเลือกเองนี่ จะโทษใคร

ทุกวันนี้ก็มีความสุขดีกับทุกๆเรื่อง(ยกเว้นเรื่องเพื่อน กับความรักอ่ะ)

ที่ว่าเรื่อง เพื่อนอ่ะนะ

คือว่า ตอนนี้ไม่คุยกับเพื่อนคนหนึ่งอยู่ เพื่อนคนนั้นมาโกรธ ไม่คุย

ด้วยเหตุผลที่ไร้สาระสุดๆๆๆๆๆ

เหตุผลก็คือ เราไปสนิทกับเพื่อนคนหนึ่งที่มันชอบอยู่

แค่เนี้ย เฮ้อ!ขอย้ำว่า แค่สนิท ไม่ได้สนิทมากด้วย ไม่ได้คบเป็นแฟน

อีกอย่างที่สำคัญคนที่มันชอบก็มีแฟนแล้ว

ก็นะ ไม่รู้จะทำไง กับคนที่มันชอบ มันก็ไม่คุย

ก็ได้แต่แบบว่า ไม่คุยก็ไม่คุย เคยพยายามคุยด้วย ก็ไม่ยอมคุย เลยได้แต่เฉยๆ

จะให้ไปง้ออะหรอ ไม่อ่ะ ก็ไม่ผิดนี่ หรือจะให้เลิกคบ เลิกคุยกับคนที่มันชอบ

ก็ทำไม่ได้ เพราะไม่ได้โกรธกันซะหน่อย

และเราเองก็คุยก็เล่น กับเพื่อนทุกคนในห้อง ช่างเถอะ ไม่รู้จะทำไงแล้ว

อีกเรื่องหนึ่งคือ เพื่อนที่สนิกมากๆย้ายมาด้วยกัน ได้อยู่ห้องเดียวกัน นั่งติดกัน

ไม่เหมือนเดิม คือ ไม่สนิทกันเหมือนเดิมอ่ะ ไม่รู้จะทำไงอ่ะ

เพื่อนคนนี้เปลี่ยนไปมากเลย เรียนแย่กว่าเดิม ติดแฟน อีกเรื่องหนึ่งก็คือ

เพื่อนคนนี้เหมือนไม่ไว้ใจเราแบบเมื่อก่อน คือ แต่ก่อนจะมีเรื่องมาเล่าให้ฟังทุกวัน

เวลามีปัญหาก็จะมาปรึกษา ไม่รู้สิ อธิบายไม่ถูก แต่รู้สึกว่า ห่างเหินกันไปอ่ะ

อยากกลับไปสนิทเหมือนเมื่อก่อน จะพยายามอ่ะนะ

ใครที่อ่านมาถึงตรงนี้ อยากให้ช่วยบอกหน่อยว่าทำไงดี

ส่วนเรื่องความรัก

ที่ไม่แฮปปี้ก็เพราะ รักเขาข้างเดียวอ่ะดิ แต่ก็ไม่ได้ทุกข์ใจอะไรนักหนาหรอก

ตอนนี้ไม่ค่อยอยากคิดถึงเรื่องนี้เท่าไหร่หรอก

ไม่แน่ใจว่ารักหรือเปล่าอ่ะนะ หรือแค่แอบปลื้มก็ไม่รู้

ตอนนี้รู้สึกเฉยๆ คงเป็นเพราะเหนื่อยที่จะรักมั้ง เหนื่อยกับรักที่ไม่สมหวัง

อยากได้เพื่อน เพื่อนที่จะอยู่คุยด้วยเวลาเหงาอ่ะ

(อันที่จริงอยากให้เพื่อน(คนไหนก็ได้)มีตังในโทรศัพท์มากกว่า จะได้โทรฯมาหาไง ไม่งั้น เราเองแหละอยากมีตังในโทรศัพท์ จะได้โทรฯหาเพื่อน)

 พอขึ้นม.5 ก็คงต้องแบ่งเวลาให้เป็นแล้วล่ะ ต้องหาเวลาออกกำลังกายซะมั่งแล้ว

ไม่ได้ออกกำลังกายเลยอ่ะ ต้องเรียนพิเศษ ฟิตอ่านหนังสือ

เพราะจบม.6ก็ต้องแอดมิชชั่น ถ้าไปฟิตตอนม.6คงจะไม่ทันอ่ะนะ

เปิดเทอมคราวนี้คงต้องตั้งใจเรียน จะเรียนๆเล่นแบบม.ต้น หรือ ม.4ไม่ได้แล้ว

อืม...เยอะและ พอก่อนดีกว่า

แล้วค่อยอัพใหม่แล้วกัน

รักโลกนี้

รักตัวเอง

รักครอบครัว

รักเพื่อนๆ

และ

รักทุกๆสิ่งทุกๆอย่างๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หวัดดี

เซ็ง เบื่อ

ได้อีก

อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ อัพ

เกมสังคม

5.....

4.....

3.....

2.....

1.....

รายการเกมโชว์ เกมหนึ่ง ที่มีชื่อรายการว่า เกมสังคม

ถ้าคุณเล่นเกมจนครบ 3 เกม โดยที่แต่ละเกมคุณจะต้องเลือกทำในสิ่งที่ตรงกับผลโหวต

คุณก็จะได้เงินทันที 50 ล้านบาท

ในวันนี้ ซิลว์เป็นผู้รับเลือกให้เล่นเกม

เกมที่ 1

ห้องที่ซิลว์เปิดเข้าไป มีหญิงชราอยู่คนหนึ่ง

ซิลว์ต้องเดินผ่านหญิงชราคนนั้นไปยังประตูซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของห้อง

ในระหว่างที่เขากำลังจะเดินผ่านไปนั้นเอง

หญิงชราที่นั่งอยู่คนนั้นก็น้ำตาไหล...และอ้อนวอยขอเงินซิลว์

ถ้าเป็นคุณ คุณจะให้เงินแก่หญิงชรามั้ย

ให้   ไม่ให้

ซิลว์เลือกที่จะไม่ให้ และเขาก็เลือกได้ถูกต้อง

ผลโหวต ไม่ให้มากกว่า

เขาเปิดประตูเข้าไปสู่อีกห้องหนึ่ง

เกมที่ 2

ซิลว์เปิดประตูเข้ามาสู่อีกห้องหนึ่งแล้ว

ในห้องนี้มีโต๊ะและเก้าอี้ตัวหนึ่ง ตั้งอยู่กลางห้อง

มีคนนั่งอยู่ก่อนแล้วคนหนึ่ง

ซิลว์มองไปก็พบว่า คนที่นั่งอนู่นั่นคือ เจ้านายของเขา นั่นเอง...

ซิลว์นั่งลงบนเก้าอี้ที่ว่างอยู่ ตรงข้ามกับเจ้านายของเขา

เจ้านายถามเขาว่า

" คุณซิลว์ คุณเป็นเพื่อนของคุณเฟรนใช่มั้ย"

"ใช่ครับ"

"ผมต้องการที่จะเลื่อนตำแหน่งให้คุณคนใดคนหนึ่ง

คุณพอจะบอกข้อเสียของคุณเฟรนได้ไหม"

ถ้าเป็นคุณ คุณขายเพื่อนคุณมั้ย

ขายเพื่อน ไม่ขายเพื่อน

ซิลว์เลือกที่จะขายเพื่อนโดยการบอกข้อเสียของเฟรนทั้งหมด

ด้วยที่เขาจะได้เลื่อนตำแหน่ง และไม่สนใจว่าเฟรนจะโกรธหรือไม่

และเขาก็เลือกถูก ผลโหวตบอกว่าให้ขายเพื่อน

เกมที่ 3

เมื่อเปิดประตูเข้าไป เขาพบแม่ของเขา

"แม่ มาทำอะไรน่ะ"

แม่ยิ้มให้เขาโดยไม่พูดอะไร

จู่ๆเสียงๆหนึ่งก็ดังขึ้น

"คุณซิลว์ครับ ถ้าคุณหยิบปืนบนโต๊ะขึ้นมา แล้วยิงไปที่แม่ของคุณ

คุณจะยิงตรงไหนก็ได้ ถ้าคุณทำได้ เงิน 50 ล้านบาทก็จะเป็นของคุณทันที"

เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

เมื่อมองไปที่แม่ แม่ยังยิ้มให้เขา สายตาของแม่ มองเขาด้วยความรัก

เขามองหน้าแม่ ในใจพลางคิดว่าจะยิงหรือไม่

แต่คนที่เขาจะยิงคือแม่นะ

และแล้ว

ปัง

ที่ขาของแม่มีเลือดไหลเป็นทาง

แต่แม่ก็ยังยิ้มให้เขาอยู่ ยิ้มทั้งน้ำตา

ทีมงานของรายการนำตัวแม่ส่งโรงพยาบาล

ซิลว์ตัดสินใจยิงแม่เพื่อเงิน 50 ล้านบาท

"แม่อดทนหน่อยนะ เจ็บนิดเดียว เดี๋ยวผมจะเอาเงินนี่รักษาแม่เอง"

ในที่สุดซิลว์ก็ได้เงิน 50 ล้านบาท

 

ก็นะ ดัดแปลงมาจากหนังสือเล่มหนึ่งที่เคยอ่านน่ะ

อยากจะเอาเรื่องนี้มาให้ทุกคนได้อ่านกัน

มันเป็นอะไรที่ สุดยอด

เชื่อว่า เรื่องแบบนี้คงมีอยู่ในปัจจุบัน

คนเห็นแก่ตัว เห็นแก่เงินมากขึ้น

คนเลวๆถึงได้เพิ่มขึ้นทุกวัน คนที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อเงิน

ถึงแม้สิ่งที่ทำมันจะผิด ผิดกฎหมาย ผิดศีลธรรม ผิดจรรยาบรรณ

ก็ตามที

 

สวัสดีจ้า

ก็ไม่รู้จะอัพเหี้ย'ไรดีอ่า

เบื่อ เซ็ง

ไปโรงเรียนก็เบื่อ อยู่บ้านก็เบื่อ

สบาย สบาย สบาย

ชอบคำนี้จังเยยยย อิอิ...

แต่มันก็อ่ะนะ คำนี้คงไม่มีใครปฏิเสธว่าไม่ชอบ

แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นเหมือนกับคำนี้

กุก็คนนึงล่ะนะ ที่เหี้ย'ไรนักหนาไม่รุ อยากจะสบายชิบหาย

ทุกเรื่องเลย เพราะกุมันขี้เกียจสันหลังยาว

อะไร อะไร ก็อยากสบาย แต่บางทีกุก็ขยัน แล้วแต่'รม

เดี๋ยวนี้กุก็เป็นห่ะ'ไรไม่รู้ หงุดหงิด เป็นว่าเล่น

ผู้ชายหลายคน(มุกเสี่ยวนิดนึง MEN )จะมาไงวะ

ตอนนี้รู้สึกกุจะวีนใส่ทุกคนที่แม่งเสือกมาคุยกับกุที่กำลังรม'เสีย

กุก็เลยระบายความหงุดหงิดด้วยการทำหน้าบูดเป็นตูดเลยไอสัส

แต่แม่งก็ไม่ได้ช่วยให้กุหายหงุดหงิดเลย เวร

แล้วการบ้านก็เยอะโคด สัส เพิ่งเปิดเทอมแท้ๆ

เกลียดจารหว่ะ สั่งที เหี้ย แม่ง เก็บกดไงวะ

ไอ้ห่ะแนะแนวก็เหมือนกันแม่งให้ทำควย'ไรไม่รุ

ไม่ได้รุเรื่องเลย ตั้งใจฟังก็ไม่เข้าใจ

แล้วกุก็เสร่อเสือกถูกเลือกเป็นหัวหน้าสาระคณิต

แล้วกุก็เก่งซะเหลือเกิน เวรเอ๊ย

ให้หากิจกรรมให้เพื่อนทำ แล้วกุจะทำไรดีวะเนี่ย

เฮ้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เซงโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

จน เครียด จะกินเหี้ย'ไรดีวะ เพราะกุกินเหล้าไม่เป็น

สัส มันฮามั้ย 555+

กุอยากมีคนคอยรับฟังกุระบายสักคน คนเดียวก็พอ

ฟังแบบไม่ต้องปริปากพูดอะไร

กุอยากมีความกล้า และความอดทนมากกว่านี้

อยากขยัน ถ้ากุมี กุคงไม่ต้องแบบทุกวันนี้

คงงงอ่ะนะ คำหยาบเยอะ

'โทดละกัน วันนี้แม่งเป็นควยไรไม่รุอยากจะด่าๆๆๆๆๆๆ

ขอเปนเดกเหี้ยสักวัน วันนี้กุโคดเครียดเลยว่ะ

เซง

ขี้เกียจพิมว่ะ

ไม่รุจะพิม'ไรดี

แม่งพิมไปก็ไม่ค่อยมีคนอ่าน คนเม้น

แต่กุก็เสร่ออัพอยู่ได้ ฮิห้าก็ไม่เสือกเล่น

เพราะไม่รุจะเล่นไปทำเหี้ย'ไร ไม่ได้หนุกเอาซะเลย สัส

(บางที)

กุเกลียดโลกนี้

(เพราะแม่งโสมมชิบหาย มีแต่พวกเหี้ยๆ คนดีหายากจังวะ)

(บางที)

กุเกลียดเพื่อนที่แม่งไม่จิงใจ

(เพราะแม่งก็แอบนินทากุ ด่ากุ ลับหลัง)

(บางที)

กุกเกลียดครอบครัว

(เพราะบางครั้งก็ทำให้กุเคยไม่อยากอยู่บนโลกนี้)

(บางที)

กุเกลียดตัวเอง

(เพราะกุไม่เข้าใจตัวเอง ไม่รุจักตัวเอง)

แต่ก็ช่างแม่งเหอะ

ยังไง ยังไง ชีวิตก็ดำเนินต่อไป

ตราบที่กุยังมีลมหายใจ

อืม...สวัสดีทุกคนที่เข้ามาอ่ะนะ

พักนู้รู้สึกจะอัพถี่แฮะ แต่ก่อนดองไว้เป็นเดือนๆ

ก็ตอนนี้ว่างอ่ะนะเลยมาบ่อยๆ ไม่รู้จะทำอะไรดีอ่า...

ปิดเทอมมันก็ดีอยู่หรอก ขี้เกียจเรียนหนังสือ แต่คิดถึงเพื่อนๆ อยากเจอ

พอเปิดเทอมก็ต้องตื่นแต่เช้า นั่งรถไปเรียนกว่าจะถึงเป็นชั่วโมง

ขึ้นม.5แล้วดีใจเหมือนกัน แต่มันเร็วจัง เรียนอีก 2 ปี ก็จะจบแล้ว

ยังอยากใช้ชีวิตมัธยมอยู่เลย ถ้าเกิดได้เรียนในมหาลัยแล้ว

ไม่รู้จะมีโอกาสได้เล่นสนุกเหมือนตอนมัธยมหรือเปล่า

แต่ยังไงเวลานั้นมันก็ต้องมาถึง

ทุกวันนี้ตื่นเช้ามา ก็อาบน้ำ กินข้าว ดูทีวี เล่นคอม ไปเรื่อยเปื่อย

ไม่ได้เรียนพิเศษหรอก ขี้เกียจ แต่ก็จบม.4มาได้แบบเกรดที่สวยงามอ่ะนะ

ไม่เข้าใจ เรียน สาย ศิลป์-คำนวณ นี่มันเป็นยังไงหรอ

จะให้เรียนก็เรียนได้แต่ไม่อยากเรียนหรอกไอ้สาย วิทย์-คณิต นั่นน่ะ

จะบอกว่ากลัวเรียนไม่ได้ก็ยอมรับ ใช่ แล้วทำไมอ่ะ ก็ชอบสังคมกับไทย

เลยมาเรียน ศิลป์- คำนวณ สนุกดี มันอาจจะง่ายกว่าก็จริง

แต่จะให้ไปเรียนในสิ่งที่ไม่ชอบอ่ะ ทำไม่ได้หรอก บังเอิญว่าไม่ขยันพอ

ไม่ได้จะไปเป็นหมอ หรือ วิศวะ นี่หว่า

เวลาคนมาถามว่าได้เกรดเท่าไหร่ ก็บอกไปว่า 3.98 พอถามต่อว่าเรียนสายไหน

ตอบว่า สายศิลป์-คำนวณ ก็ทำหน้าประมาณว่า สายศิลป์ก็เรียนง่ายนี่

เกลียดนักไอ้คนที่ชอบดูถูกคน ไอ้คนที่คิดว่าเรียนสายวิทย์จะดีเด่กว่าสายศิลป์

กับไอ้คนที่มองคนที่เรียนสายศิลป์เป็นคนไม่ดี จะโง่กว่าพวกสายวิทย์

ไม่ได้ว่าคนที่เรียนสายวิทย์ทุกคนหรอกนะ ว่าเฉพาะพวกไม่ดีอ่ะ

ผู้ใหญ่ก็เหมือนกัน ทำไมอ่ะ เรียนสายศิลป์แล้วมันทำให้พ่อแม่ ภูมิใจไม่ได้หรือไง

ต้องเรียนสายวิทย์เท่านั้นเหรอ พ่อแม่ถึงจะภูมิใจ

โรงเรียนก็เหมือนกัน

(คือว่า เราเรียนโรงเรียน ชายล้วน แต่ตอนนี้ม.ปลาย เป็นสห มีแต่ม.ต้นที่ยังเป็นชายล้วน ชื่อย่อของโรงเรียนเราก็เลยเป็น ชลชาย แต่ก็มีโรงเรียนอีกโรงเรียนหนึ่ง อยู่ไม่ไกลกันมากหรอก เป็นโรงเรียนหญิงล้วน แต่ม.ปลายเป็นสห คล้ายๆโรงเรียนเรานั่นแหละ ชื่อย่อว่า ชลหญิง)

พอญาติๆถามว่าเรียนที่ไหน ก็บอกว่า ชลชาย แล้วถามกลับมาอีกว่า

ทำไมไม่ไปเรียนชลหญิงล่ะ เรียนสายศิลป์ไม่ใช่หรอ

(คือว่า ชลชายจะเก่งด้าน วิทย์-คณิต ชลหญิงเก่งด้าน ศิลป์-ภาษา)

ก็คิดในใจว่า จะถามทำไมนักหนา ก็คนมันอยากเรียนที่ชลชายอ่ะ

แบบว่ามีเพื่อนไป แล้วได้อยู่ห้องคิงก็เลยเอาที่นั่น

(ที่ไม่ค่อยมีใครอยากให้ไปก็เพราะว่า ชลชายมีนักเรียนเกเรเยอะ)

สถานที่เรียนมันอาจเปลี่ยนนิสัยคนๆหนึ่งได้ แต่ก็ใช่ว่าจะทุกคน

เรียนมาหนึ่งปี ก็ไม่เห็นมีปัญหา เกรดก็ดีทุกเทอม ไม่เคยติด 0 ไม่เคยติดรอ มส.ก็ไม่มี

เคยมีคนบอกว่าย้ายโรงเรียนดิ ทำไมไม่เรียนที่เดิม ที่เดิมก็ดี กลับไปโรงเรียนเดิมมั้ย

 เบื่อที่จะมาฟังคำพูด คำถามแบบนี้ บอกตรงๆว่า เบื่อและรำคาญ ทำไมอ่ะ

ก็ตัดสินใจมาเรียนที่นี่แล้ว ทำไมต้องกลับไปที่เดิม ต่อให้โรงเรียนอื่นจะดีเลิศแค่ไหน

ก็ไม่กลับ ยังไม่เห็นมีความจำเป็นอะไรเลยที่จะต้องย้าย

ในเมื่อตัดสินใจแล้ว ก็ต้องยอมรับ มันอาจจะเป็นการตัดสินใจที่ผิดหรือไม่ผิดก็ได้

ผลเป็นยังไง เราก็ต้องยอมรับ ก็เราเลือกเองนี่ จะโทษใคร

ทุกวันนี้ก็มีความสุขดีกับทุกๆเรื่อง(ยกเว้นเรื่องเพื่อน กับความรักอ่ะ)

ที่ว่าเรื่อง เพื่อนอ่ะนะ

คือว่า ตอนนี้ไม่คุยกับเพื่อนคนหนึ่งอยู่ เพื่อนคนนั้นมาโกรธ ไม่คุย

ด้วยเหตุผลที่ไร้สาระสุดๆๆๆๆๆ

เหตุผลก็คือ เราไปสนิทกับเพื่อนคนหนึ่งที่มันชอบอยู่

แค่เนี้ย เฮ้อ!ขอย้ำว่า แค่สนิท ไม่ได้สนิทมากด้วย ไม่ได้คบเป็นแฟน

อีกอย่างที่สำคัญคนที่มันชอบก็มีแฟนแล้ว

ก็นะ ไม่รู้จะทำไง กับคนที่มันชอบ มันก็ไม่คุย

ก็ได้แต่แบบว่า ไม่คุยก็ไม่คุย เคยพยายามคุยด้วย ก็ไม่ยอมคุย เลยได้แต่เฉยๆ

จะให้ไปง้ออะหรอ ไม่อ่ะ ก็ไม่ผิดนี่ หรือจะให้เลิกคบ เลิกคุยกับคนที่มันชอบ

ก็ทำไม่ได้ เพราะไม่ได้โกรธกันซะหน่อย

และเราเองก็คุยก็เล่น กับเพื่อนทุกคนในห้อง ช่างเถอะ ไม่รู้จะทำไงแล้ว

อีกเรื่องหนึ่งคือ เพื่อนที่สนิกมากๆย้ายมาด้วยกัน ได้อยู่ห้องเดียวกัน นั่งติดกัน

ไม่เหมือนเดิม คือ ไม่สนิทกันเหมือนเดิมอ่ะ ไม่รู้จะทำไงอ่ะ

เพื่อนคนนี้เปลี่ยนไปมากเลย เรียนแย่กว่าเดิม ติดแฟน อีกเรื่องหนึ่งก็คือ

เพื่อนคนนี้เหมือนไม่ไว้ใจเราแบบเมื่อก่อน คือ แต่ก่อนจะมีเรื่องมาเล่าให้ฟังทุกวัน

เวลามีปัญหาก็จะมาปรึกษา ไม่รู้สิ อธิบายไม่ถูก แต่รู้สึกว่า ห่างเหินกันไปอ่ะ

อยากกลับไปสนิทเหมือนเมื่อก่อน จะพยายามอ่ะนะ

ใครที่อ่านมาถึงตรงนี้ อยากให้ช่วยบอกหน่อยว่าทำไงดี

ส่วนเรื่องความรัก

ที่ไม่แฮปปี้ก็เพราะ รักเขาข้างเดียวอ่ะดิ แต่ก็ไม่ได้ทุกข์ใจอะไรนักหนาหรอก

ตอนนี้ไม่ค่อยอยากคิดถึงเรื่องนี้เท่าไหร่หรอก

ไม่แน่ใจว่ารักหรือเปล่าอ่ะนะ หรือแค่แอบปลื้มก็ไม่รู้

ตอนนี้รู้สึกเฉยๆ คงเป็นเพราะเหนื่อยที่จะรักมั้ง เหนื่อยกับรักที่ไม่สมหวัง

อยากได้เพื่อน เพื่อนที่จะอยู่คุยด้วยเวลาเหงาอ่ะ

(อันที่จริงอยากให้เพื่อน(คนไหนก็ได้)มีตังในโทรศัพท์มากกว่า จะได้โทรฯมาหาไง ไม่งั้น เราเองแหละอยากมีตังในโทรศัพท์ จะได้โทรฯหาเพื่อน)

 พอขึ้นม.5 ก็คงต้องแบ่งเวลาให้เป็นแล้วล่ะ ต้องหาเวลาออกกำลังกายซะมั่งแล้ว

ไม่ได้ออกกำลังกายเลยอ่ะ ต้องเรียนพิเศษ ฟิตอ่านหนังสือ

เพราะจบม.6ก็ต้องแอดมิชชั่น ถ้าไปฟิตตอนม.6คงจะไม่ทันอ่ะนะ

เปิดเทอมคราวนี้คงต้องตั้งใจเรียน จะเรียนๆเล่นแบบม.ต้น หรือ ม.4ไม่ได้แล้ว

อืม...เยอะและ พอก่อนดีกว่า